"Γράψε ότι θέλεις στον πίνακα"! Παιχνίδι-άσκηση γραφής και Δυσγραφία.



Με ένα κορίτσι της Γ' Δημοτικού η οποία αντιμετωπίζει Δυσγραφία και άρνηση ανάγνωσης και γραφής σε μια συνεδρία μας έγινε ο παρακάτω διάλογος:

"Κυρία η αδερφή μου είναι πολύ μικρή και δεν φοβάται τίποτα!
Τι εννοείς;
Δεν φοβάται όταν λείπει η μαμά και τέτοια.
Εσύ φοβάσαι;
Ναι φοβάμαι πολλά πράγματα.
Δηλαδή για πες μου μερικά απο αυτά.
Φοβάμαι το σκοτάδι, όταν είμαι μόνη μου και να γράφω!!"


Ένα παιδί είναι έτοιμο να γράψει όταν θα μπορεί να διακρίνει οπτικά τις διαφορές ανάμεσα στα γράμματα και να ολοκληρώσει τα βήματα της κίνησης που χρειάζονται για να σχηματιστούν. Οι εμπειρίες γραφής που θα οδηγήσουν και στην εξοικείωση με τα υλικά που γράφουμε πρέπει να αρχίσει νωρίς.

Αρχικά μπορούμε να ενθαρρύνουμε το παιδί να "γράψει" σε υλικά όπως η άμμος και έπειτα σε μέσα όπως ο μαυροπίνακας. Το παιχνίδι "Γράψε ότι θέλεις στον πίνακα"! είναι μια απολαυστική για το παιδί εμπειρία.

Υλικά: κιμωλίες χοντρές χρωματιστές, μπογιά μαυροπίνακα ή ένα ανεξάρτητο κομμάτι μαυροπίνακα (υπάρχουν και σε αυτοκόλλητα).


Δραστηριότητα: Στο κομμάτι που βάψατε με μπογιά μαυροπίνακα μπορείτε να έχετε πάντα εκτεθειμένες χρωματιστές κιμωλίες για να γράφει ή να σχεδιάζει το παιδί όποτε επιθυμεί. Η γραφή πρέπει από νωρίς να χαρακτηριστεί ως μια ευχάριστη και δημιουργική διαδικασία.

Σιγά, σιγά μπορείτε το παιδί προσχολικής ηλικίας να το βοηθήσετε να σχεδιάζει:

  • Οριζόντιες και κάθετες γραμμές πχ. ο δρόμος που ξεκινά απο το σπιτάκι
  • Ημικύκλιο, κύκλο, τετράγωνο πχ. ο ήλιος, το σύννεφο, ένα κουτί δώρου
  • Κύματα πχ. θάλασσα ταραγμένη
  • Ελατήρια (UUUUUUU) πχ. στρογγυλεμένα βάζα
  • Κορυφές ( VVVVVVVV, ΛΛΛΛΛΛΛΛΛ) πχ. βουνά, καπέλα για πάρτι
  • Σπίτι με σχηματισμό αρχικά ενός τετραγώνου και έπειτα μιας κορυφής.
  • Τρίγωνο

(Βασισμένο σε κείμενο της Βιργινίας Πολυμεροπούλου, Εργοθεραπεύτρια.)


Για παιδιά που αντιμετωπίζουν Δυσγραφία και δυσκολίες στη γραφή μπορείτε να εκτελέσετε τα παραπάνω αλλά να δουλέψετε όπως και με την άσκηση στην άμμο:


  • Να σχεδιάσει γραμμές: ίσιες, ζικ-ζακ, κάθετες, οριζόντιες, διαγώνιες, σπιράλ κτλ.
  • Να σχεδιάσει σχήματα: τετράγωνο, κύκλο, τρίγωνο κτλ.
  • Να συνεχίσει τα σχήματα που εσείς ξεκινήσατε να σχηματίζετε στον πίνακα
  • Να σχεδιάσει μόνο του γράμματα
  • Να συνεχίσει τα γράμματα που εσείς αρχίσατε πχ. κάνετε ένα /ο/ και ζητάτε να σας το κάνει /α/ κα.
  • Να δουλέψετε την σωστή φορά των γραμμάτων με το δάχτυλο του πχ. το /ε/ κοιτάει προς τα δεξιά
  • Να γράψει λέξεις και προτάσεις.
  • Να ζωγραφίσει ότι θέλει.


Βασικό tip: Για τους γονείς, όταν το παιδί γράφει αυθόρμητα στο σπίτι ότι θέλει, δεν κρίνουμε αρνητικά ποτέ, το αποτέλεσμα. Η γωνιά αυτή και για το παιδί με ΕΜΔ θα πρέπει να είναι ευχάριστη και να μην συνδεθεί σε καμία περίπτωση με μάθημα. Οτιδήποτε θέλετε να ενισχύσετε ή να του μάθετε θα πρέπει να γίνεται όταν το παιδί είναι δεκτικό και να το επενδύετε με διάθεση παιχνιδιού. Επίσης για το παιδί με ΕΜΔ μπορείτε να συμβουλευτείτε τον ειδικό παιδαγωγό που έχει αναλάβει το πρόγραμμα παρέμβασης για το τι θα μπορούσατε να προσφέρετε ως παραπάνω ενίσχυση.


Απευθύνεται: Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας για εξοικείωση με την κίνηση του γραφισμού και σε παιδιά με δυσκολίες στη γραφή λόγω ειδικών μαθησιακών δυσκολιών. Είναι δραστηριότητα που μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς, θεραπευτές.


Διαβάστε επίσης: “Το κρατούμενο τι το κάνω;” 8 κύριες δυσκολίες της Δυσλεξίας στα Μαθηματικά.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
fb & twitter



"Θα αργήσω να γυρίσω γιατί..."! Σημειώματα και Δυσλεξία.

"Αγαπητή μαμά φεύγω για να ξεκινήσω μια νέα ζωή. Θα μου λείψεις οσο θα είμα μακριά!
Με αγάπη Christian"
!


Για τα παιδιά με Δυσλεξία και Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες (ΕΜΔ) ένα απο τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορείς να προσφέρεις είναι η δυνατότητα να μεταφέρουν ένα πλήρες νόημα μέσα απο τον γραπτό τους λόγο. Τα ίδια τα παιδιά απαξιώνουν τα δικά τους γραπτά και νιώθουν ντροπή όταν πρέπει να εκθέσουν κάτι που έγραψαν. Οι φράσεις "Άστο κυρία καλύτερα", "Καλά δεν θα βγάλετε νόημα", "Σήμερα έγραψα τεστ ιστορία στο σχολείο και έγραψα μόνο μια πρόταση" είναι πολύ συνηθισμένες.

Η
αυθόρμητη γραπτή έκφραση, δηλ. η ικανότητα να μπορώ να αποτυπώσω γραπτά τις σκέψεις μου με έναν τέτοιο τρόπο που να εκφράζει "αυτό που θέλω να πω", είναι το πιο δύσκολο κομμάτι να κατακτήσουν όλοι οι μαθητές και πολύ περισσότερο αυτοί με ΕΜΔ.

Επομένως κρίνεται ιδιαίτερης σημασίας να δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να "γράψουν" έχοντας σαν στόχο να μεταφέρουν συγκεκριμένα νοήματα. Μια απο τις ασκήσεις που είχε αναφερθεί είναι να δίνεται η δυνατότητα στο παιδί να γράφει οδηγίες: "Πως φτιάχνεται το τοστ;"! και μια επόμενη άσκηση που γίνεται στην αποκατάσταση είναι
"Τα σημειώματα"!! Αναφέρεται στα γνωστά σημειώματα που όλοι αφήνουμε για να ειδοποιήσουμε κάποιον, να του μεταφέρουμε πληροφορίες, να "αποθηκεύσουμε" πληροφορίες που δεν θέλουμε να ξεχάσουμε.

Δραστηριότητα:

Για τους γονείς: Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να "αφήνει" σημειώματα είτε αναφέρονται στο ίδιο είτε για λογαριασμό κάποιου άλλου. Μέσα στην καθημερινότητα του δώστε του την ευθύνη να γράφει σημειώματα για να ειδοποιήσει κάποιον. Έτσι αν πρόκειται να πάτε κάπου μαζί ας αναλάβει το παιδί να "αφήσετε" ένα σημείωμα σε ένα άλλο μέλος της οικογένειας για το που πάτε, με ποιον και πότε θα γυρίσετε. Βρείτε ή δημιουργήστε ευκαιρίες για τέτοια σημειώματα που μεταφέρουν ένα συγκεκριμένο νόημα και έχουν κάποια διευκρινιστικά στοιχεία που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται πχ. χρόνος, τόπος κτλ.

Είναι πολύ πιθανό στην αρχή να δυσανασχετεί και να πει "Δεν ξέρω τι να γράψω, έλα να το κάνεις εσύ"! Καλό είναι να δώσετε στην αρχή οδηγίες και να πείτε τι παρέλειψε να γράψει πχ. "Αν δεν γράψεις από κάτω το όνομα σου δεν θα ξέρει ο μπαμπάς ποιος το έγραψε "!


Για εκπαιδευτικούς - θεραπευτές: Φτιάχνοντας ένα εικονικό περιβάλλον με συγκεκριμένες συνθήκες και στόχο κάθε φορά, θα το προτρέψουμε να γράφει σημειώματα. Για παράδειγμα: "Είσαι σπίτι και θέλεις να πληροφορήσεις τη μαμά, που δεν έχει έρθει ακόμα, ότι πρέπει να φύγεις πιο νωρίς για το μάθημα Αγγλικών. Γράψε το μήνυμα που θα αφήσεις."

Δεν χρειάζεται να αναφέρεται πάντα το παιδί ως πομπός του μηνύματος αλλά μπορεί να "μπει και στην θέση κάποιου άλλου".
Για παράδειγμα: "Είσαι ο δάσκαλος και θέλεις να ειδοποιήσεις γραπτά τον διευθυντή ότι είσαι άρρωστος και δεν μπορείς να βρεθείς σήμερα στη δουλειά, τι θα έγραφες;"

5 παραδείγματα σημειωμάτων:
  • Θέλεις να ειδοποιήσεις κάποιον πχ. θα καθυστερήσεις να φτάσεις, χρειάστηκε να φύγεις πιο νωρίς απο το σπίτι, πήγες σε έναν φίλο να παίξεις κτλ.
  • Κάποιος υπάλληλος θέλει να ειδοποιήσει στη δουλειά ότι πχ. αρρώστησε ο ίδιος, το παιδί του, χάλασε το αυτοκίνητο του, έκλεισε ο δρόμος λόγω χιονιού κτλ.
  • Ένας ιδιοκτήτης καταστήματος θέλει να γράψει στη πόρτα κάποιο μήνυμα στους πελάτες του πχ. θα αργήσει να ανοίξει, μεταφέρθηκε η επιχείρηση, είναι κάπου και επανέρχεται σύντομα, λόγω ανακαίνισης κτλ.
  • Σε μια πολυκατοικία κάποιος ένοικος θέλει να ειδοποιήσει πχ. μετακόμιση, θόρυβο λόγω εκδήλωσης, οικοδομικές εργασίες, κάποιο παράπονο κτλ.
  • Χρησιμοποιήστε ένα παραμύθι για να αφήσει κάποιος ήρωας μήνυμα σε κάποιον άλλον πχ. " Ο Πινόκιο τι θα μπορούσε να γράψει στον πατέρα του για να μην ανησυχεί;"

Τα σημειώματα μπορεί να γράφονται με αφορμή πολλές καταστάσεις και το παιδί κάθε φορά θα επικοινωνεί το μήνυμα που χρειάζεται.


Βασικά tips: Στο σπίτι οι γονείς δεν πρέπει να μετατρέψουν αυτή την δραστηριότητα, που αποτελεί μια πολύτιμη ευκαιρία εξάσκησης, σε μάθημα. Το παιδί πρέπει να νιώθει ότι αυτό που γίνεται εκείνη τη στιγμή είναι απαραίτητο και συμβάλλει στην επικοινωνία της οικογένειας. Πολύ βασικό είναι επίσης να μην δείξετε τη παραμικρή δυσαρέσκεια στην ορθογραφία του, αυτό που προέχει σε αυτή την δραστηριότητα είναι η απόδοση όλων των πληροφοριών για να είναι πλήρες το νόημα που θα μεταφερθεί στον δέκτη. Μια δημιουργική και πιο απολαυστική συνθήκη είναι να έχετε δημιουργήσει ένα ειδικό μέρος για τα μηνύματα της οικογένειας πχ. έναν μαυροπίνακα που θα γράφετε εκεί ότι θέλετε να μεταφέρετε!

Επίσης αν το παιδί δεν περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία εκμαιεύστε τις πληροφορίες με τις κατάλληλες ερωτήσεις πχ. "Θα καταλάβει αυτός που θα το διαβάσει πότε θα επιστρέψουμε τελικά;"

Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά ως χρήσιμη ευκαιρία για να γράφουν και στα παιδιά με Δυσλεξία και ΕΜΔ για να τα βοηθήσουμε να μεταφέρουν ένα πλήρες και δομημένο νόημα οργανώνοντας τη σκέψη τους με τα στοιχεία που πρέπει να συμπεριλάβουν.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
fb & twitter




Είμαι χαρούμενος ή λυπημένος! 12 τρόποι να μάθετε να αναγνωρίζει πως νιώθει.

Η ικανότητα του ανθρώπου να μπορεί να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματα και τις διαθέσεις του τον οδηγεί στο να μπορεί να διεκδικεί τη κοινωνική ζωή που επιθυμεί. Μπαίνοντας στη "θέση του άλλου" (ενσυναίσθηση) λύνει καθημερινά προβλήματα και διαφωνίες με αποτελεσματικό τρόπο και είναι σε θέση να συνάπτει σχέσεις φιλίας, συνεργασίας και συντροφικότητας.

Η αναγνώριση των συναισθημάτων και ο τρόπος που τα χειριζόμαστε κάθε φορά αναφέρεται πάλι στη
μάθηση. Η φράση "Κλαίνε οι άντρες βρε;" είναι μια μορφή εκπαίδευσης για το 4χρονο αγόρι που μαθαίνει ότι οι άντρες "δεν πρέπει" να κλαίνε.

Πως μπορούμε να βοηθήσουμε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας που βιώνουν μεγάλες, ξαφνικές και έντονες διακυμάνσεις στο συναίσθημα και τη διάθεση τους να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν λεκτικά αυτό που νιώθουν; Μια δραστηριότητα που γίνεται στη "Προσχολική προετοιμασία/ενίσχυση at home" είναι η παρακάτω.
Υλικά: χρωματιστά χαρτόνια, μολύβι ή μαρκαδόρους, ψαλίδι
Δραστηριότητα: Όπως φαίνεται και στο βίντεο κόβουμε χρωματιστά χαρτόνια στο σχήμα προσώπου και με απλές γραμμές φτιάχνουμε φατσούλες που αποτυπώνουν συναισθήματα χαράς, λύπης, θυμού, έκπληξης, φόβου κτλ. Στην εικόνα φαίνεται πως μπορούμε να τις φτιάξουμε.


12 τρόποι που μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε:

  • Να τις δείχνουμε και να λέει το παιδί ποιο συναίσθημα παρουσιάζεται. Αν κάνει λάθος ή δεν γνωρίζει να το πει λεκτικά του το μαθαίνουμε.
  • Μπορείτε να ζητήσετε σε κάθε φατσούλα να σας πει πότε αυτό νιώθει την αντίστοιχη διάθεση πχ. Εσύ πότε είσαι χαρούμενος; Πότε είσαι στεναχωρημένος;
  • Ζητήστε να σας πει πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσε έτσι πχ. Πότε ένιωσες πρόσφατα έκπληξη;
  • Πείτε και αποκαλύψτε του εσείς τι σας κάνει χαρούμενο ή λυπημένο και πότε ήταν η δική σας τελευταία φορά που φοβηθήκατε.
  • Μπορείτε να φτιάξετε ένα πρόγραμμα της εβδομάδας και να ζητήσετε απο το παιδί να κολλήσει την φάτσα που αντιπροσώπευε κάθε ημέρα της εβδομάδας.
  • Διαβάστε παραμύθια και ζητήστε απο το παιδί να παρατηρήσει και να ονοματίσει το συναίσθημα που δείχνει ο ήρωας πχ. Κοίτα πόσο τρομαγμένο είναι το γουρουνάκι όταν άκουσε τον λύκο! Εσένα τι σε τρομάζει;
  • Ζητήστε να σας δείξει ποια φατσούλα θα έδινε σε εσάς, στον μπαμπά, στη δασκάλα για να καταλάβετε πως έχουν αποτυπωθεί συναισθηματικά οι στενοί άνθρωποι στο παιδί.
  • Μπορείτε να το βάλετε να δραματοποιήσει και να "δείξει" με το πρόσωπο του το συναίσθημα που του δείχνετε στη φατσούλα.
  • Αν δεν θέλετε να προσωποιήσετε την διαδικασία μπορείτε να ζητήσετε να σας πει γενικά πράγματα που μπορούν να κάνουν ένα παιδί να χαρεί, να λυπηθεί κτλ.
  • Συζητήστε με ποιο τρόπο δείχνουμε το συναίσθημα που του παρουσιάζεται στην φατσούλα πχ. Ερώτηση: Πως δείχνουμε ότι είμαστε χαρούμενοι; Απάντηση: Χαμογελάμε, χτυπάμε παλαμάκια, γελάμε δυνατά κτλ.
  • Μπορείτε επίσης να το μετατρέψετε σε παιχνίδι μνήμης βάζοντας ανάποδα τις κάρτες και ζητώντας απο το παιδί να βρει που είναι πχ. ο θυμός, η έκπληξη κτλ.
  • Μπορεί να γίνει και παιχνίδι αντιστοίχησης ένα προς ένα φτιάχνοντας διπλές φατσούλες για κάθε συναίσθημα και ζητώντας απο το παιδί να ταιριάξει τις ίδιες.

Το παιχνίδι αυτό εκτός απο την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης συμβάλλει στην ανάπτυξη του λεξιλογίου και στην λεκτική εκφραστική διαδικασία.
Λεξιλόγιο: συναίσθημα, νιώθω, λέξεις συναισθημάτων (χαρά, λύπη, κτλ), διάθεση, αισθάνομαι, δείχνω κτλ.
Βασικό tip: Σε όλη την διαδικασία μιλήστε με παραδείγματα και γίνετε παραστατικοί.
Απευθύνεται: Σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε παιδιά με παρορμητική και "επιπόλαιη" συμπεριφορά που δυσκολεύονται να "μπαίνουν στη θέση του άλλου". Παιχνίδι για τους γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
fb & twitter



Κάνω τον ανήξερο!


Τα παρακάτω λόγια αφορούν σε ένα αγόρι 11 χρονών (Ε' Δημοτικού) με ανωριμότητα και γενικευμένες μαθησιακές δυσκολίες. Στην συγκεκριμένη συνεδρία ήταν η πρώτη φορά που μπορέσαμε να κάνουμε κάθετες προσθέσεις με δύο τριψήφιους αριθμούς και κρατούμενα.

Αφού λοιπόν τα κατάφερε λέει:
"Ορίστε που όλοι στο σχολείο λένε ότι δεν ξέρω τίποτα.
Αλλά κυρία να σας πω....στο σχολείο πάω και κάνω τον ανήξερο και μετά έρχομαι εδώ και τα κάνω όλα κρυφά σε εσάς"!!

Διαβάστε και άλλα λόγια των παιδιών!

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
fb & twitter



"Μέτρα ως το δέκα"! Επιπολαιότητα και Διάσπαση Προσοχής.


Ο Κ ,που έχει Δυσλεξία, τις περισσότερες φορές όταν είναι μπροστά σε μια άσκηση πριν ακόμα την διαβάσει λέει: "Ωραία εγώ δεν ξέρω τι να κάνω, είναι δύσκολη"!

Η Λ ένα κορίτσι της Α' Δημοτικού με μαθησιακές δυσκολίες πολλές φορές λέει: "Βαριέμαι, δεν θα μπορέσω να την κάνω"!


Η οδηγία "Μέτρα ως το δέκα"! αναφέρεται σε μια απλή στρατηγική που μπορεί να βοηθήσει παιδιά με παρορμητική συμπεριφορά, άρνηση και συναισθήματα ηττοπάθειας να αντιμετωπίσουν την "επιπόλαιη" άμεση αντίδραση που είναι συνήθως: "Δεν ξέρω τι να κάνω, δεν μπορώ, δεν θέλω"!


Οδηγία: Όταν δίνουμε στο παιδί μια άσκηση, ένα παιχνίδι ή οτιδήποτε χρειάζεται την προσοχή του για κάποιο χρόνο και το παιδί είναι ανήσυχο, “απρόσεκτο”, ηττοπαθές ή δίνει παρορμητικά την απάντηση πριν ακόμα διαβάσει την ερώτηση και ακούσει τις οδηγίες μπορούμε να του ζητήσουμε πριν απαντήσει να δώσει ένα περιθώριο 10 – 15 δευτερολέπτων προσοχής. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν θα καταφέρει να μετρήσει “ως το δέκα” και μετά να απαντήσει.


Η διαδικασία γίνεται προοδευτικά.
  • Αρχικά μπορείτε όταν το παιδί εμφανίσει την παραπάνω συμπεριφορά να μετράτε εσείς “ως το δέκα” προτρέποντας το να προσπαθήσει τουλάχιστον μέχρι να τελειώσετε.
  • Έπειτα μπορείτε να έχετε μια κλεψύδρα την οποία θα χρησιμοποιείτε πάλι για τον ίδιο λόγο μόνο που αυτή τη φορά θα βλέπει τον χρόνο.
  • Το επόμενο στάδιο θα είναι να μπορέσει να μετράει το ίδιο "ως το δέκα" στην αρχή φωναχτά και έπειτα "απο μέσα του".

Σκοπός είναι να γίνει κατανοητό απο το παιδί ότι πάντα χρειάζεται να δει πιο προσεκτικά αυτό που του ζητείται πριν απαντήσει ή αποφασίσει ότι "δεν μπορεί".


Ένα παράδειγμα: Ο Φ είναι ένας μαθητής της Δ' Δημοτικού με διάγνωση Δυσλεξίας, διάσπασης προσοχής, προβλήματα μνήμης ενώ εμφανίζει και σχετική κινητική ανησυχία. Η φράση "Δεν μπορώ, δεν το βρίσκω" και η τακτική να απαντάει πριν ακόμα διαβάσει την άσκηση ή ακούσει τις οδηγίες ήταν πολύ συνηθισμένες. Όταν ξεκινήσαμε εξατομικευμένη παρέμβαση οι μαρτυρίες της οικογένειας και του σχολείου ήταν ότι είναι ένα παιδί επιπόλαιο και ανασφαλές.

Σε μια συνεδρία μας παίζοντας ένα παιχνίδι λεξιλογίου όπου έπρεπε να συνταιριάξει και να ονοματίσει κάποιες κάρτες μεταξύ τους στη τελευταία κάρτα "κόλλησε". Δεν την έβλεπε. Ήταν εκεί μπροστά του αλλά επειδή τις προηγούμενες τις έβρισκε πάρα πολύ γρήγορα η οποιαδήποτε ελάχιστη καθυστέρηση τον έκανε να πει για άλλη μια φορά "Δεν τη βρίσκω, δεν υπάρχει"! Του ζήτησα λοιπόν να το ξαναπεί αυτό αφού πρώτα θα μετρούσα μέχρι το δέκα και αυτός θα προσπαθούσε για μια τελευταία φορά να την βρει. Του υποσχέθηκα ότι αν δεν τη βρει θα την δείξω εγώ. Όντως ο Φ το έκανε και μέχρι το πέντε την είχε βρει. Η απάντηση του ήταν "Εδώ ήταν πως δεν την έβλεπα;"!

Αυτό εφαρμόστηκε και σε άλλες περιπτώσεις και ο Φ έμαθε να σιγομουρμουρίζει απο το 1 έως το 10 όποτε χρειαζόταν το οποίο πολλές φορές (όχι όλες) ήταν αρκετό διάστημα για να προσέξει "λίγο παραπάνω". Να τονίσουμε ότι είναι μια οδηγία που δεν λύνει το πρόβλημα της αδυναμίας προσοχής αλλά συμβάλλει στο να καταφέρει το παιδί να την διαχειρίζεται.


Βασικά tips: Μπορούμε να την εφαρμόσουμε μόνο όταν είμαστε σίγουροι ότι το παιδί είναι ικανό να αντεπεξέλθει σε αυτό που του δίνουμε και ο μόνος λόγος που δεν γίνεται είναι η έλλειψη προσοχής και συγκέντρωσης. Αν δεν είμαστε σίγουροι ότι το παιδί όντως είναι ικανό να "λύσει" αυτό που του ζητείται τότε δεν θα έχει νόημα να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο αφού το μόνο που θα επιτευχθεί είναι η επιβεβαίωση του παιδιού ότι "δεν μπορεί". Επίσης δεν δίνουμε παραπάνω απο 10-15 δευτερόλεπτα γιατί το παιδί θα μπει σε μια κατάσταση αναμονής και ανυπομονησίας και πάλι θα αποσπαστεί η προσοχή του.


Απευθύνεται: Είναι μια τακτική που μπορεί να εφαρμοστεί απο γονείς στην καθημερινότητα του παιδιού που δίνει την απάντηση "πριν σκεφτεί" ή "τα παρατάει εύκολα", απο εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Αποτελεί βασική οδηγία σε παιδιά με Διάσπαση προσοχής, Δυσλεξία και ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.


Διαβάστε επίσης: "Κυρία αυτό που κάνουμε τώρα που με βοηθάει;" 9 λόγοι που πρέπει να ενημερώνουμε το παιδί για την μαθησιακή του δυσκολία.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
fb & twitter